پیش بینی تاب آوری در برابر خود کشی بر اساس مولفه های تحمل پریشانی در دانشجویان روانشناسی
کد مقاله : 1421-PWBE
نویسندگان
پارمیدا کفیتی1، مونا تیموری1، امین برازنده *2
1کارشناسی روانشناسی٫ واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. B.A. in Psychology, Department of Psychology, Isf.C., Isfahan (Khorasgan) Branch, Islamic Azad University, Isfahan, Iran
2گروه روانشناسی، واحد  اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران Department of Psychology , Isf.C., Islamic Azad University, Isfahan, Iran
چکیده مقاله
دوران دانشجویی می‌تواند با چالش‌های متعدد روان‌شناختی همراه باشد و در این میان، تاب‌آوری به‌عنوان یک عامل محافظتی مهم در کاهش پیامدهای منفی آسیب‌های روانی، به‌ویژه رفتارهای خودکشی، مطرح می‌شود. با وجود این، بیشتر مداخلات بر ارتقای تاب‌آوری عمومی تمرکز داشته و تاب‌آوری در برابر خودکشی کمتر مورد توجه قرار گرفته است. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی تاب‌آوری در برابر خودکشی بر اساس مؤلفه‌های تحمل پریشانی هیجانی در دانشجویان روان‌شناسی انجام شد. این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان رشته روان‌شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان) در پاییز سال ۱۴۰۴ بود که از میان آن‌ها ۱۳۰ نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس و با توجه به رشته و جنسیت انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تحمل پریشانی هیجانی سیمونز و گاهِر (2005) و پرسشنامه تاب‌آوری در برابر خودکشی عثمان و همکاران (2004) بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 26 و از طریق آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج نشان داد افزایش تحمل پریشانی هیجانی و جذب‌شدن به هیجانات منفی با افزایش تاب‌آوری در برابر خودکشی همراه است، در حالی که افزایش ارزیابی ذهنی پریشانی با کاهش تاب‌آوری در برابر خودکشی رابطه دارد. همچنین مؤلفه‌های تحمل پریشانی هیجانی توان پیش‌بینی معنادار تاب‌آوری در برابر خودکشی را دارند.
کلیدواژه ها
دانشجویان،تاب آوری ، خودکشی ،تحمل پریشانی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر