| اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر خوداعتمادی زنان مبتلا به اسکلروزیس چندگانه |
| کد مقاله : 1394-PWBE (R1) |
| نویسندگان |
|
الهه جعفری فشارکی1، زهره رئیسی *2، محمد سلطانی زاده3، مسعود اعتمادی فر4، پرینازسادات سجادیان5 1دانشجوی دکتری روانشناسی،گروه روانشناسی،واحد نجف آباد،دانشگاه آزاد اسلامی،نجف آباد،ایران 2دانشیار،گروه روانشناسی،واحدنجف اباد،دانشگاه آزاد اسلامی،نجف آباد،ایران 3استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. 4استاد،گروه علوم مغز و اعصاب،واحد علوم پزشکی اصفهان،دانشگاه اصفهان،اصفهان،ایران 5استادیار،گروه روانشناسی،واحد نجف اباد،دانشگاه آزاد اسلامی،نجف اباد،ایران |
| چکیده مقاله |
| مقدمه: اسکلروزیس چندگانه یکی از شایعترین بیماریهای مزمن و ناتوانکننده عصبی در بزرگسالان جوان است که ابعاد جسمانی، شناختی و هیجانی بیماران را تحت تأثیر قرار میدهد. بیماران مبتلا به ام اس علاوه بر نشانههای جسمی، با مشکلات تنظیم هیجان مواجهاند که بر کیفیت زندگی و سازگاری روانشناختی آنها اثرگذار است. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت گیلبرت بر خوداعتمادی در زنان مبتلا به اسکلروزیس چندگانه بود. روش کار: این مطالعه نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. 36 زن مبتلا به ام اس به صورت در دسترس انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش (18 نفر) و کنترل (18 نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش در 8 جلسه 90 دقیقهای درمان مبتنی بر شفقت گیلبرت شرکت کرد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه فراهیجان میتمانسگروبر و همکاران (2009) بود. دادهها با تحلیل واریانس مکرر تحلیل شد. نتایج: نتایج نشان داد درمان مبتنی بر شفقت گیلبرت بهطور معناداری موجب افزایش خوداعتمادی در گروه آزمایش شد (p<0.05) و این اثرات در پیگیری سهماهه نیز پایدار ماند. نتیجهگیری: درمان مبتنی بر شفقت گیلبرت با تقویت مهارتهای پذیرش، ذهنآگاهی و تنظیم هیجانات، رویکردی مؤثر در بهبود خوداعتمادی در بیماران مبتلا به اسکلروزیس چند گانه است و میتواند در پروتکلهای درمانی بیماران مزمن گنجانده شود. |
| کلیدواژه ها |
| واژههای کلیدی: درمان مبتنی بر شفقت گیلبرت ، خوداعتمادی ، اسکلروزیس چند گانه |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
