| بازشرطیسازی یا تشدید، تحلیل کیفی نقش فناوریهای هوشمند در بازآرایی سلسلهمراتبی محرکهای شرطی در سازمانهای آموزشی |
| کد مقاله : 1373-PWBE |
| نویسندگان |
|
رضا خنار * دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی |
| چکیده مقاله |
| این پژوهش کیفی با رویکرد پدیدارشناختی، تفسیری به بررسی نقش فناوریهای هوشمند در بازآرایی سلسلهمراتبی محرکهای شرطی در سازمانهای آموزشی استان مازندران پرداخته است. با انجام مصاحبههای نیمهساختاریافته عمیق با ۱۸ شرکتکننده شامل ۸ معلم، ۶ دانشآموز دوره متوسطه و ۴ مدیر آموزشی که حداقل دو سال تجربه مستمر استفاده از فناوریهای هوشمند (مانند سامانههای یادگیری الکترونیکی، برنامههای مبتنی بر هوش مصنوعی، تبلتهای هوشمند و ابزارهای تعاملی) را داشتند، دادهها گردآوری و با روش تحلیل پدیدارشناختی تفسیری بررسی شد. یافتهها به استخراج پنج مضمون اصلی منجر گردید: تشدید محرکهای شرطی دیجیتال از طریق پاداشهای فوری و شخصیسازیشده، بازشرطیسازی محرکهای سنتی اجتماعی و عاطفی، ایجاد لایههای جدید در سلسلهمراتب از طریق ویژگیهای چندرسانهای و تعاملی، تناقض تشدید و فرسودگی محرکهای دیجیتال، و نقش زمینههای سازمانی و فردی در جهتگیری این بازآرایی. نتایج نشان داد که فناوریهای هوشمند ضمن تشدید انگیزش کوتاهمدت، پیوندهای شرطی انسانی را تضعیف کرده و سلسلهمراتب محرکها را به سمت ساختارهای پیچیدهتر و دیجیتالمحور جابهجا مینمایند، اما این تغییرات با خطر فرسودگی و وابستگی همراه است. این پژوهش بر لزوم طراحی انسانمحور فناوریهای آموزشی و حفظ تعادل میان محرکهای دیجیتال و انسانی تأکید دارد و مبنایی برای سیاستگذاری آموزشی و مداخلات روانشناختی بالینی فراهم میکند. |
| کلیدواژه ها |
| فناوریهای هوشمند، محرکهای شرطی، سلسلهمراتب محرکها، بازشرطیسازی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
