تأثیر سبک‌های فرزندپروری والدین بر خودکارآمدی و بهزیستی روانشناختی دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری در شهرستان مرودشت
کد مقاله : 1358-PWBE (R1)
نویسندگان
هاله ابراهیمی *1، پروانه دودمان2
1دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه آزاد واحد مرودشت
2استادیار دانشگاه پیام نور
چکیده مقاله
این پژوهش با هدف بررسی تأثیر سبک‌های فرزندپروری والدین بر خودکارآمدی و بهزیستی روان‌شناختی دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری در شهرستان مرودشت انجام شد. روش تحقیق از نوع توصیفی-همبستگی بود و جامعه آماری شامل تمامی دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری شناسایی‌شده در سال تحصیلی 1403-1404 بود. نمونه‌ای از میان این دانش‌آموزان به‌صورت تصادفی انتخاب شد و داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های استاندارد مربوط به سبک‌های فرزندپروری، خودکارآمدی عمومی و بهزیستی روان‌شناختی جمع‌آوری گردید. نتایج پژوهش نشان داد که بیشترین فراوانی به سبک فرزندپروری مقتدرانه اختصاص دارد و سبک‌های سهل‌گیرانه و مستبدانه به‌طور تقریباً برابر مشاهده شدند. میانگین خودکارآمدی و بهزیستی روان‌شناختی در گروه دانش‌آموزانی که والدینشان سبک مقتدرانه را به‌کار گرفته بودند بالاترین میزان را داشت، در حالی که سبک مستبدانه پایین‌ترین سطوح را نشان داد و سبک سهل‌گیرانه در حد متوسط قرار داشت. تحلیل‌های آماری نشان داد که تفاوت‌ها میان سه سبک فرزندپروری از نظر خودکارآمدی و بهزیستی روان‌شناختی معنادار است. علاوه بر این، بین خودکارآمدی عمومی و بهزیستی روان‌شناختی رابطه‌ای مثبت و قوی مشاهده شد که اهمیت خودکارآمدی را به‌عنوان عاملی کلیدی در ارتقای بهزیستی روان‌شناختی تأیید می‌کند. به طور کلی، یافته‌ها حاکی از آن بود که سبک فرزندپروری مقتدرانه موجب افزایش خودکارآمدی و بهزیستی روان‌شناختی دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری می‌شود، در حالی که سبک مستبدانه اثر معکوس دارد و سبک سهل‌گیرانه در سطح متوسط قرار می‌گیرد. بنابراین، پیشنهاد می‌شود برنامه‌های آموزشی و مشاوره‌ای برای والدین در شهرستان مرودشت طراحی و اجرا شود تا چالش‌های یادگیری و مشکلات روان‌شناختی دانش‌آموزان کاهش یابد.
کلیدواژه ها
اختلال یادگیری، بهزیستی روان‌شناختی، خودکارآمدی، دانش‌آموزان، سبک فرزندپروری.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی