نگرش معلمان به هوش مصنوعی و نگرانی از جایگزینی شغلی: نقش ناامنی شغلی ادراک‌شده

کد مقاله : 1332-PWBE (R2)

نویسندگان

علی اکبرپور * دانشگاه تهران

چکیده مقاله

با گسترش کاربردهای هوش مصنوعی در آموزش، نگرش معلمان نسبت به این فناوری می‌تواند بر احساس امنیت حرفه‌ای آنان اثر بگذارد و در برخی موارد نگرانی از جایگزینی شغلی را افزایش دهد. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه نگرش معلمان به هوش مصنوعی آموزشی با نگرانی از جایگزینی شغلی و آزمون نقش ناامنی شغلی ادراک‌شده به‌عنوان تعدیل‌گر این رابطه بود. پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی و مقطعی است و جامعه آماری آن شامل معلمان شاغل در مدارس شهرستان بهارستان، استان تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود که 100 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و مداخله‌ای صورت نگرفت. داده‌ها با مقیاس نگرش کلی به هوش مصنوعی (GAAIS)، مقیاس اضطراب هوش مصنوعی (AIAS) با تمرکز بر گویه‌های مرتبط با نگرانی جایگزینی شغلی، و پرسشنامه ناامنی شغلی (JIS) گردآوری شد. تحلیل داده‌ها با آمار توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون سلسله‌مراتبی با آزمون اثر تعاملی انجام گرفت. یافته‌ها نشان داد نگرش منفی‌تر به هوش مصنوعی با نگرانی بیشتر از جایگزینی شغلی همراه است و ناامنی شغلی نیز با افزایش این نگرانی ارتباط دارد. همچنین اثر تعاملی نشان داد در سطوح بالاتر ناامنی شغلی، رابطه نگرش با نگرانی از جایگزینی شدیدتر می‌شود. نتیجه‌گیری می‌شود که مدیریت ورود هوش مصنوعی به مدرسه باید هم‌زمان بر ارتقای سواد و کاربردهای واقعی هوش مصنوعی برای معلمان و نیز کاهش عوامل ایجادکننده ناامنی شغلی تمرکز کند. شفاف‌سازی سیاست‌ها و تقویت حمایت سازمانی می‌تواند به کاهش نگرانی‌های شغلی مرتبط با هوش مصنوعی کمک کند.

کلیدواژه ها

هوش مصنوعی ، نگرش به هوش مصنوعی، نگرانی از جایگزینی شغلی، ناامنی شغلی، معلمان

وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر