روایت درمانی شغلی بعنوان یک مداخله در روانشناسی مثبت: سنجش اثرگذاری روی بهزیستی شغلی
کد مقاله : 1302-PWBE (R1)
نویسندگان
سمانه سلیمی *1، مرضیه دهقانی2
1گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2گروه روش ها و برنامه ریزی آموزشی و درسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
چکیده مقاله
این پژوهش با هدف بررسی تاثیر روایت درمانی شغلی بر رضایت از مسیر شغلی افراد دارای محدودیت بینایی انجام شد. جامعه‌ آماری در این پژوهش کلیه‌ افراد دارای محدودیت بیناییِ ساکن در شهر اصفهان، در محدوده‌ سنی 18 تا 40 سال بود. سه شرکت‌کننده‌ در این پژوهش به‌شیوه‌ نمونه‌گیری غیرتصادفی هدفمند انتخاب شدند. روش پژوهش کمی‌ و طرح مورد استفاده، طرح تجربی مورد منفرد از نوع ABC بود. جلسات مشاوره پس از ترسیم خط پایه، در طی نه جلسه‌ 75 دقیقه‌ای برگزار شد. داده‌ها در این پژوهش با کمک مقیاس رضایت از مسیر شغلی گردآوری شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها از طریق بررسی شاخص-های تحلیل دیداری درون موقعیتی و بین موقعیتی شامل تغییرات میانه، میانگین، تغییر سطح و همچنین شاخص درصد داده-های غیر همپوش (PND) انجام گرفت. براساس شاخص‌های PND گزارش شده بین موقعیت مداخله و پایه در متغیر رضایت از مسیر شغلی برای هر سه شرکت‌کننده میتوان گفت روایت درمانی شغلی بر افزایش رضایت از مسیر شغلی افراد دارای محدودیت بینایی موثر است. همچنین تغییرات سطح نسبی، میانه و میانگین بین موقعیت پایه و مداخله، موید تاثیر مشاوره روایتی براساس نظریه برساخت‌گرایی روی رضایت از مسیر شغلی در مراحل اولیه، اواسط و پایان درمان بود. نتایج نشان می‌دهد میتوان روایت درمانی شغلی را به‌عنوان یک مداخله توانبخشی در نظر گرفت. نتایج همچنین پتانسیل روایت درمانی شغلی در زمینه روانشناسی مثبت را یادآور می‌شوند.
کلیدواژه ها
روایت‌درمانی شغلی، برساخت‌گرایی، رضایت مسیر شغلی، روانشناسی مثبت، محدودیت بینایی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی