| بررسی رابطه نگرش به هوش مصنوعی در آموزش با بهزیستی روانشناختی و انگیزش تحصیلی |
| کد مقاله : 1296-PWBE |
| نویسندگان |
|
حمیده ناظمی سجزئی *1، مولود جندقیان2، زهرا فتاح راوندی3 1دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی، دانشگاه دولتی اردکان، اردکان، یزد. 2دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه اردکان، یزد 3دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره توانبخشی، دانشگاه اردکان، یزد |
| چکیده مقاله |
| پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه نگرش به هوش مصنوعی در آموزش با بهزیستی روانشناختی و انگیزش تحصیلی در میان دانشآموزان کنکوری شهر کاشان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، توصیفی از نوع همبستگی و از نظر ماهیت، در زمره پژوهش های کاربردی قرار می گیرد. جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان کنکوری شهر کاشان بود که ۱۰۰ نفر از آنان به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامههای استاندارد بهزیستی روانشناختی ریف (۱۹۸۹)، انگیزش تحصیلی هارتر (۱۹۸۰) و نگرش به هوش مصنوعی چاترجی (۲۰۲۰) بود. دادههای گردآوریشده پس از کدگذاری با نرمافزار SPSS نسخه ۲۷ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که میان نگرش به هوش مصنوعی با بهزیستی روانشناختی، انگیزش درونی و انگیزش بیرونی دانشآموزان رابطه معناداری وجود ندارد. بنابراین میتوان نتیجه گرفت که نگرش مثبت یا منفی نسبت به هوش مصنوعی تأثیری ملموس بر سطح بهزیستی روانشناختی و انگیزش تحصیلی دانشآموزان ندارد. با توجه به نتایج بهدستآمده که نشان داد نگرش دانشآموزان به هوش مصنوعی رابطه معناداری با بهزیستی روانشناختی و انگیزش تحصیلی آنان ندارد، پیشنهاد میشود در پژوهشهای آینده ابعاد عمیقتری از مواجهه دانشآموزان با فناوریهای نوین بررسی شود، از جمله تأثیر تجربه عملی استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی در یادگیری یا درک اخلاقی و شناختی آنان از کاربرد این فناوری. همچنین پیشنهاد میشود برنامههای آموزشی در مدارس برای آشنایی صحیح، نقادانه و مسئولانه با هوش مصنوعی طراحی گردد تا نگرشهای مثبت و مبتنی بر آگاهی نسبت به آن شکل گیرد. |
| کلیدواژه ها |
| نگرش یه هوش مصنوعی در آموزش، بهزیستی روانشناختی، انگیزش تحصیلی. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
