| بررسی رابطه تابآوری و فرسودگی شغلی در مشاوران آموزشوپرورش منطقه پنج تهران |
| کد مقاله : 1295-PWBE (R2) |
| نویسندگان |
|
رضا زعیمی *1، صدیقه قلندری2 1دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی ، دانشگاه فرهنگیان، رشت، ایران 2استادیار، گروه آموزشی روانشناسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران |
| چکیده مقاله |
| فرسودگی شغلی بهعنوان یک سندروم ناشی از استرس مزمن مدیریت نشده در محیط کار، یکی از چالشهای اصلی متخصصان یاریرسان مانند مشاوران است که میتواند کیفیت خدمات و سلامت روان آنها را تهدید کند. تابآوری بهعنوان یک عامل محافظتی فردی، میتواند در کاهش این پدیده نقش داشته باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه تابآوری و فرسودگی شغلی در مشاوران بود. این پژوهش از نوع همبستگی و با طرح مقطعی انجام شد. جامعه آماری شامل مشاوران شاغل در آموزشوپرورش منطقه پنج تهران بود و نمونه پژوهش به حجم ۹۷ نفر با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای جمعآوری دادهها شامل پرسشنامه تابآوری کانر و دیویدسون (کانر و دیویدسون، 2003) و پرسشنامه فرسودگی شغلی ماسلاچ (ماسلاچ و جکسون، 1981) بودند که پس از جمعآوری، دادهها با روشهای آمار توصیفی و استنباطی (همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی ساده و چندگانه) تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین تابآوری و فرسودگی شغلی رابطه منفی و معنادار وجود دارد و تابآوری پیشبینیکننده منفی فرسودگی است. همچنین در مدل چندگانه، تابآوری و مقطع تحصیلی پیشبینیکنندههای معنادار فرسودگی بودند، در حالی که جنسیت، سابقه و مدرک تحصیلی تأثیر معناداری نداشتند. این یافتهها بر نقش کلیدی تابآوری بهعنوان عامل محافظتی در برابر فرسودگی تأکید دارند و پیشنهاد میکنند برنامههای آموزشی افزایش تابآوری برای مشاوران، به ویژه افراد با مقطع بالاتر، اجرا شود تا فرسودگی کاهش یابد و کیفیت خدمات مشاوره بهبود پیدا کند. |
| کلیدواژه ها |
| تابآوری، فرسودگی شغلی، مشاوران، آموزشوپرورش |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
