| نقش ساده سازی رهبری در کاهش پیچیدگی سازمانی |
| کد مقاله : 1287-PWBE (R2) |
| نویسندگان |
|
امید محمدعلیزاده افین *1، ایرج مهدیزاده2 1آموزگارآموزش و پرورش مقطع ابتدایی 2استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان |
| چکیده مقاله |
| پیچیدگی سازمانی که از عواملی همچون تفکیک افقی و عمودی، گسترش جغرافیایی واحدها، رسمیت بالا، تمرکز شدید و افزایش تعاملات داخلی ناشی میشود، یکی از چالشهای اساسی مدیریت در سازمانهای معاصر است. هدف این مطالعه، تبیین چگونگی تأثیر رهبری سادهساز بر کاهش این پیچیدگی و بهبود کارایی سازمانی است. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش مرور سیستماتیک انجام شده است. برای دستیابی به این هدف، منابع معتبر نظری از جمله مطالعات بولا (۲۰۱۶)، لیندسی و وویچشین (۲۰۱۵)، توورک و همکاران (۲۰۱۶)، ناندرام و دیبوک (۲۰۲۱) و سایر پژوهشهای مرتبط، مورد تحلیل و بازخوانی قرار گرفته است .یافتههای مروری نشان میدهد که رهبری سادهساز با حذف فرایندهای زائد، کاهش بوروکراسی، کوتاهسازی زنجیره فرماندهی، تمرکز بر قواعد ساده و شفافسازی نقشها، میتواند به طور مؤثری پیچیدگی سازمانی را مدیریت کند. همچنین مشخص شد که سبکهای رهبری ارگانیک، مشارکتی و توزیعشده، بیشترین همسویی را با ساختارهای ساده دارند؛ در حالی که رهبری کلاسیک و مکانیکی موجب تشدید پیچیدگی میشوند. بر اساس ادبیات موجود، سادهسازی ساختار سازمانی نه به معنای حذف عناصر حیاتی، بلکه یافتن «سطح بهینه پیچیدگی» متناسب با شرایط محیطی است. نتیجهگیری مقاله بیان میکند که رهبری سادهساز با تقویت چابکی، هماهنگی، پاسخگویی و کاهش اتلاف منابع، میتواند سازمانها را در مواجهه با محیطهای پویا و رقابتی توانمندتر سازد. در مجموع، مرور انجامشده نشان میدهد که سادهسازی رهبری یک ضرورت استراتژیک برای ارتقای کارآمدی و پایداری سازمانی است. |
| کلیدواژه ها |
| رهبری، پیچیدگی، ساده سازی، سازمان |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
