تحلیل محتوای مطالعات مرتبط با اثربخشی تحریک الکتریکی مغز (tDCS) در اختلالات مقاوم به درمان: تمرکز بر افسردگی، اضطراب و وسواس
کد مقاله : 1276-PWBE
نویسندگان
حسین فلاحیان *
گروه روان شناسی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
چکیده مقاله
مقدمه: اختلالات روانی مانند افسردگی، اضطراب و وسواس از مشکلات رایج بهداشت روان هستند که تأثیرات زیادی بر کیفیت زندگی دارند. تحریک جریان مستقیم مغزی به‌عنوان یک تکنیک درمانی نوین در سال‌های اخیر توجه زیادی را جلب کرده است. هدف: این مطالعه به تحلیل اثرات تحریک جریان مستقیم مغزی در درمان این سه اختلال پرداخته است. روش: در این پژوهش، با استفاده از روش تحلیل محتوا، نتایج مطالعات مختلف بررسی شده‌اند که در آن‌ها از پروتکل‌های متفاوت تحریک جریان مستقیم مغزی برای کاهش علائم افسردگی، اضطراب و وسواس استفاده شده است. یافته‌ها: یافته‌ها نشان می‌دهند که تحریک جریان مستقیم مغزی در درمان افسردگی، به‌ویژه با تحریک ناحیه DLPFC چپ، تأثیرات مثبت و معناداری دارد. در اختلال اضطراب، تحریک DLPFC راست نتایج مثبتی به دنبال داشته و به کاهش اضطراب عمومی و اجتماعی کمک کرده است. همچنین، این روش در درمان وسواس نیز مؤثر بوده و منجر به کاهش علائم وسواس در بیماران شده است. با این حال، در برخی از مطالعات، اثرات طولانی‌مدت تحریک جریان مستقیم مغزی بر این اختلالات همچنان نیازمند بررسی بیشتر است. نتیجه‌گیری:تحریک جریان مستقیم مغزی به‌عنوان یک روش درمانی نوین و غیرتهاجمی در کنار سایر روش‌های درمانی، می‌تواند در کاهش علائم این اختلالات مؤثر باشد، اما برای اثبات دوز و پروتکل بهینه درمان، تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.
کلیدواژه ها
تحریک جریان مستقیم مغزی، افسردگی، اضطراب، وسواس، تحریک مغزی غیرتهاجمی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر