اثر بخشی درمان مبتنی بر شفقت درکاهش اضطراب و افسردگی فرزندان طلاق
کد مقاله : 1250-PWBE (R1)
نویسندگان
حمیده رحمتی1، عذرا محمدپناه اردکان *2، فاطمه بهجتی اردکانی1، عاطفه رحیم نژاد1
1دانشگاه اردکان
2دکترای روانشناسی ،دانشیار، گروه روان شناسی،دانشگاه اردکان،ایران
چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت در کاهش اضطراب و افسردگی فرزندان طلاق انجام شد. مطالعه حاضر از لحاظ روش نیمه آزمایشی و از نظر هدف کاربردی است و در زمره طرح‌های پیش‌آزمون_ پس‌آزمون با گروه گواه قرار دارد. جامعة آماری پژوهش حاضر شامل تمامی دانش‌آموزان دختر فرزند طلاق مقطع متوسطه اول ناحیه 3 آموزش و پرورش شهر اصفهان در سال تحصیلی 1399-1398 می‌باشد. نمونه‌گیری به روش نمونه‌گیری در دسترس انجام شده و شامل 30 دانش‌آموز است که به‌صورت تصادفی در دو گروه 15 نفری به گروه‌های آزمایشی و گواه منصوب شدند. جهت گردآوری اطلاعات در این پژوهش از پرسشنامة اضطراب زانک (S.A.S) و افسردگی بک (CDS-A) استفاده شد. برنامة اجرایی به مدت هشت جلسة آموزش گروهی 90 دقیقه‌ای برای گروه آزمایش اجرا شد، اما گروه گواه، آموزشی دریافت نکرد. جهت تحلیل داده‌ها از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و نرم افزار24 SPSS- استفاده شد. نتایج نشان‌دهنده وجود تفاوت معنادار در گروه آزمایش و گواه در مرحله پیش‌آزمون و پس‌آزمون بود. بر اساس این یافته‌ها درمان مبتنی بر شفقت در بهبود علایم اضطراب و افسردگی فرزندان طلاق اثرگذار است. این یافته‌ها تلویحات مهمی در زمینه آموزش و ارتقای بهداشت روانی فرزندان طلاق ارائه می‌کنند.
کلیدواژه ها
افسردگی، اضطراب، فرزندان طلاق، شفقت‌درمانی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر