مدل معادلات ساختاری انگیزش تحصیلی بر اساس احساس بی کفایتی و کمال گرایی ناسالم با میانجیگری خودشفقت ورزی
کد مقاله : 1242-PWBE
نویسندگان
الهه مهدی *1، اصغر میرمحرابی2، سعیده لرستانی3، سمانه قدسی4
1کارشناسی ارشد روان شناسی شخصیت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.
2کارشناسی ارشد روان‌شناسی شخصیت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
3کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، دانشگاه علوم و تحقیقات، البرز، ایران.
چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف «ارائه مدل ساختاری انگیزش تحصیلی بر اساس احساس بی‌کفایتی و کمال‌گرایی ناسالم با میانجیگری خودشفقت‌ورزی» اجرا شد. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت داده‌ها، کمّی و از نظر چگونگی گردآوری اطلاعات پیمایشی بود که بصورت مقطعی و به روش توصیفی با طرح همبستگی مبتنی بر مدلسازی معادلات ساختاری اجرا شد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمام دانش‌آموزان دختر مدارس متوسطه دوم شهر تهران در سال تحصیلی 1405-1404 بودند. حجم نمونه 480 نفر تعیین و نمونه‌گیری به روش دردسترس اجرا شد. ابزار گردآوری داده‌ها، مقیاس‌های انگیزش تحصیلی AMS (والراند و همکاران، 1992)، کمالگرایی HPI (هیل و همکاران، 2004)، طرحواره‌های ناسازگار اولیه YEMSQ (یونگ، 1994) و خودشفقت‌ورزی SCS (نف، 2003) بود. شاخص‌های نیکویی برازش نشان داد که الگوی تدوین شده از قدرت برازش مناسبی با داده‌های تجربی برخوردار بود (674/0=GOF). تأثیر مستقیم و غیرمستقیم احساس بی‌کفایتی و کمال‌گرایی ناسالم با میانجیگری جزئی خودشفقت‌ورزی بر انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان تأیید شد (05/0>P). کمال‌گرایی ناسالم (749/0-=β)، احساس بی‌کفایتی (649/0-=β) و خودشفقت‌ورزی (552/0=β) به ترتیب بیشترین تأثیر را بر انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان داشتند.
کلیدواژه ها
انگیزش تحصیلی، احساس بی کفایتی، کمال گرایی ناسالم، خودشفقت ورزی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی