| بررسی رابطه تکنواسترس با سایبرلوفینگ: نقش میانجی خستگی شغلی |
| کد مقاله : 1238-PWBE (R1) |
| نویسندگان |
|
مهدی منصوری راوندی *1، هاجر براتی2 1دانشجوی کارشناسی روانشناسی دانشگاه اصفهان 2استادیار گروه روانشناسی،دانشگاه اصفهان |
| چکیده مقاله |
| رشد سریع فناوریهای اطلاعات و ارتباطات در محیطهای کاری، فشارهای روانی تازهای را بر کارکنان ایجاد کرده و پدیده تکنواسترس را به یکی از چالشهای مهم سازمانی تبدیل کرده است. این فشارها میتوانند منابع هیجانی کارکنان را تضعیف کرده و زمینه بروز رفتارهای کمسازگار را فراهم کنند. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه تکنواسترس و سایبرلوفینگ با تأکید بر نقش خستگی هیجانی(بعد محوری خستگی شغلی) در میان کارکنان سازمانی بود. پژوهش بهصورت توصیفی–همبستگی و در چارچوب مدلیابی معادلات ساختاری اجرا شد. جامعه آماری کارکنان یک شرکت صنعتی بودند و ۲۰۰ نفر به روش در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تکنواسترس تارافدار و همکاران (2007)، پرسشنامه سایبرلوفینگ لیم (2002) و زیرمقیاس خستگی هیجانی پرسشنامه فرسودگی شغلی ماسلاچ و جکسون (1981) بود. نتایج نشان داد تکنواسترس موجب افزایش خستگی هیجانی میشود و خستگی هیجانی نیز احتمال بروز رفتار سایبرلوفینگ را تقویت میکند. اثر مستقیم تکنواسترس بر سایبرلوفینگ نیز تأیید شد و نقش میانجی خستگی هیجانی در این ارتباط مشاهده گردید. این یافتهها بیانگر آن است که تکنواسترسورها از طریق تضعیف منابع هیجانی و نیز از مسیرهای مستقیم بر رفتار کارکنان اثر گذارند. از نظر کاربردی، مدیریت منابع فناورانه، کاهش عوامل ایجادکننده تکنواسترس، تقویت آموزش و حمایت روانشناختی میتواند پیامدهای ناشی از تکنواسترس را کاهش دهد. |
| کلیدواژه ها |
| تکنواسترس، خستگی شغلی، خستگی هیجانی، سایبرلوفینگ،مدلیابی معادلات ساختاری |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
