اثربخشی درمان شناختی–رفتاری بر کاهش اضطراب اجتماعی و بهبود کیفیت زندگی در افراد مبتلا به اختلال بدریخت‌انگاری بدن
کد مقاله : 1179-PWBE
نویسندگان
رقیه مولودی نیا1، حسین فیاض منش *2
1وزارت آموزش و پرورش، اداره آموزش و پرورش ناحیه ۱ کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
2دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی عمومی ، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.
چکیده مقاله
اختلال بدریخت‌انگاری بدن به‌عنوان یکی از اختلالات طیف وسواسی–جبری با تجربه اشتغال ذهنی شدید نسبت به نقص‌های ظاهری ادراک‌شده و پیامدهای قابل‌توجه هیجانی، اجتماعی و عملکردی همراه است. همبودی بالای این اختلال با اضطراب اجتماعی موجب تشدید چرخه اجتناب، نشخوار فکری و کاهش چشمگیر کیفیت زندگی می‌شود. با توجه به این پیامدهای چندبعدی، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان شناختی–رفتاری بر کاهش اضطراب اجتماعی و ارتقای کیفیت زندگی افراد مبتلا به بدریخت‌انگاری بدن انجام شد. روش پژوهش یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری بود. شرکت‌کنندگان با استفاده از مصاحبه بالینی ساختاریافته و نسخه ویژه مقیاس ییل–براون برای بدریخت‌انگاری بدن انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گماشته شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس اضطراب اجتماعی لیبوویتز و پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت بود. نتایج نشان داد که درمان شناختی–رفتاری موجب کاهش معنادار علائم مرتبط با بدریخت‌انگاری بدن و اضطراب اجتماعی و نیز بهبود قابل‌توجه کیفیت زندگی در ابعاد جسمانی، روان‌شناختی و اجتماعی شد. این یافته‌ها بیانگر آن بود که مداخله شناختی–رفتاری توانست علاوه بر کاهش نشانه‌های هسته‌ای اختلال، پیامدهای کارکردی و بین‌فردی مرتبط با آن را نیز ارتقا دهد. در مجموع، نتایج نشان داد که درمان شناختی–رفتاری می‌تواند به‌عنوان یک مداخله مؤثر و چندبعدی برای بیماران مبتلا به بدریخت‌انگاری بدن مورد استفاده قرار گیرد.
کلیدواژه ها
درمان شناختی–رفتاری، اضطراب اجتماعی، بدریخت‌انگاری بدن، کیفیت زندگی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر