| اثربخشی رفتار درمانی دیالکتیک بر خستگی هیجانی، بیعلاقگی و ناکارآمدی تحصیلی |
| کد مقاله : 1162-PWBE (R1) |
| نویسندگان |
|
فرشته مؤذنی1، زهرا بت شکن *2 1گروه روانشناسی (مشاوره، مددکاری اجتماعی)، واحد خمینیشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینیشهر، ایران 2استادیار، گروه روانشناسی، واحد خمینیشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی شهر، ایران |
| چکیده مقاله |
| پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی رفتار درمانی دیالکتیک بر خستگی هیجانی، بیعلاقگی و ناکارآمدی تحصیلی در دانشآموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر اصفهان انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون بود. جامعه آماری دانش آموزان دختر متوسطه دوم اصفهان در سال تحصیلی 1403-1404 بود. حجم نمونه با استفاده از نرم افزار G power 40 نفر تعیین شد که به صورت در دسترس انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی در دو گروه 20 نفره آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه خستگی هیجانی، بیعلاقگی و ناکارآمدی تحصیلی مسلش (1390) بود. گروه آزمایش تحت رفتاردرمانی دیالکتیکی بر مبنای کار لینهان دیمف و لینهان و دکسترا-مزا (2008) برای 12 جلسه 60 دقیقه ای به صورت گروهی قرار گرفت و گروه کنترل هیچ آموزشی را دریافت نکرد. در نهایت اطلاعات جمع آوری شده توسط نرمافزار SPSS نسخه26 و با استفاده از روشهای آماری واریانس چندمتغیره تجزیهوتحلیل شد. نتایج حاصل از تحلیل دادهها نشان داد که رفتاردرمانی دیالکتیک بر خستگی هیجانی(19/13= F، 001/0= p)، بیعلاقگی (27/4= F، 046/0= p)و ناکارآمدی تحصیلی(17/9= F، 004/0= p) در دانشآموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر اصفهان اثر معنادار دارد. |
| کلیدواژه ها |
| رفتاردرمانی دیالکتیک، خستگی هیجانی، بیعلاقگی، ناکارآمدی تحصیلی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
