| اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر سخترویی و ابعاد آن در کارمندان دارای سندرم خستگی مزمن |
| کد مقاله : 1158-PWBE |
| نویسندگان |
|
منصوره سادات موسوی زاهد *1، پرینازسادات سجادیان2 1گروه روانشناسی بالینی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران 2گروه روانشناسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد،ایران |
| چکیده مقاله |
| پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر سخترویی و ابعاد آن در کارمندان دارای سندرم خستگی مزمن انجام شد. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون_پسآزمون با گروه گواه و مرحله پیگیری یکماهه بود. جامعه آماری کلیه کارمندان دارای سندرم خستگی مزمن شرکت واحد اتوبوسرانی اصفهان در سال 1404 بودند. در این پژوهش به روش نمونهگیری هدفمند تعداد 30 کارمند دارای سندرم خستگی مزمن انتخاب و با گمارش تصادفی در گروههای آزمایش(15 نفر) و گواه(15 نفر) جایگذاری شدند. کارمندان حاضر در گروه آزمایش طی 8 هفته(جلسه 90 دقیقهای) درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد را دریافت نمودند. ابزار مورد استفاده در پژوهش، پرسشنامه های سندرم خستگی مزمن(جیسون و همکاران، 2010)، کیفیت زندگی(وار و شربون، 1992) و سخترویی(کوباسا، مـدی و بارتون، 1983) بود. دادهها با نرمافزار spss26 و به روش تحلیل اندازههای مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر سخترویی(76/3=F، 05/0>p) و مؤلفه هایش(تعهد(13/6=F، 01/0>p)، کنترل(16/4=F، 05/0>p)، در کارمندان دارای سندرم خستگی مزمن موثر و اثرات مداخله در مرحله پیگیری همچنان باقی بود، تنها در بعد چالش (05/0 |
| کلیدواژه ها |
| درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، سخترویی و سندرم خستگی مزمن. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
