پیش‌بینی پیشرفت تحصیلی بر اساس یادگیری‌های خودتنظیمی، خودکارآمدی و جهت‌گیری هدف دانش‌آموزان
کد مقاله : 1152-PWBE
نویسندگان
زهره جلیلی پور *1، حسین عباسیان2
1ندارم
2استادیار، گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
چکیده مقاله
آموزش و پرورش در عصر حاضر یکی از بنیادی‌ترین نیازهای جوامع به شمار می‌رود و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزن، از مهم‌ترین دغدغه‌های نظام آموزش و پرورش محسوب می‌شود؛ چراکه پائین بودن پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان، موجب هدر رفتن منابع فراوانی در سیستم آموزشی می‌شود. به منظور کاهش خسارات ناشی از کاهش پیشرفت تحصیلی و شناسایی عوامل مؤثر بر آن، پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی پیشرفت تحصیلی بر اساس یادگیری‌های خودتنظیمی، خودکارآمدی و جهت‌گیری هدف دانش‌آموزان انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی، از نظر نوع داده‌ها، کمّی و به لحاظ شیوه گردآوری داده‌ها پیمایشی و به لحاظ روش تجزیه و تحلیل داده‌ها، توصیفی-همبستگی مبتنی بر تحلیل رگرسیون خطی چندمتغیری بود. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان دختر متوسطه دوم منطقه 12 آموزش و پرورش شهر تهران در سال تحصیلی 1402-1401 بود. حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران 322 نفر محاسبه شد و نمونه‌گیری به روش تصادفی ساده انتخاب شد. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه راهبردهای یادگیری خودتنظیمی (پینتریچ و دی گروت،1990)، پرسشنامه خودکارآمدی عمومی (شرر و همکاران، 1982)، پرسشنامه جهت‌گیری هدف (الیوت و مک‌گریگور، 2001) بود و برای ارزیابی پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان از معدل آن‌ها استفاده شد. یافته‌ها نشان داد که یادگیری‌های خودتنظیمی (422/0=β)، خودکارآمدی (244/0=β) و جهت‌گیری هدف (320/0=β) می-توانند %63 از واریانس پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان را پیش‌بینی نمایند. بر این اساس، نتیجه می‌شود که برای ارتقاء پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان، می‌توان از روش‌ها و راهکارهای متنوع و مؤثری استفاده کرد که در این راستا فراهم-آوری امکان یادگیری‌های خودتنظیمی، خودکارآمدی و جهت‌گیری هدف روشی مؤثر خواهد بود.
کلیدواژه ها
پیشرفت تحصیلی، یادگیری‌های خودتنظیمی، خودکارآمدی، جهت‌گیری هدف.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی