بازخوانی مفهوم ازخودبیگانگی در عصر دیجیتال: پیامدها و راهکارهای تربیتی برای بهزیستی روان‌شناختی
کد مقاله : 1132-PWBE (R1)
نویسندگان
اشکان کاظمی *، فریبا رحیمی پور سی سخت، مریم بزرگی پویا
دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.
چکیده مقاله
در عصر دیجیتال، نفوذ فناوری‌های نوین و شبکه‌های اجتماعی در زندگی روزمره، باعث تغییرات هویتی و افزایش ازخودبیگانگی در نسل نوجوان و جوان شده است. هدف پژوهش حاضر، ارائه چارچوبی برای ارتقای بهزیستی روان‌شناختی و بازسازی هویت فرهنگی در فضای دیجیتال بود. این پژوهش به روش مروری انجام شد و شامل بررسی مطالعات ایرانی مرتبط با ازخودبیگانگی، اعتیاد به فضای مجازی، هوش معنوی و بهزیستی روان‌شناختی بود. داده‌ها از منابع علمی منتشرشده جمع‌آوری و با استفاده از تحلیل محتوایی و مقایسه‌ای تجزیه‌وتحلیل شد. یافته‌ها نشان داد که استفاده افراطی از فضای مجازی با افزایش بیگانگی اجتماعی، روانی و فرهنگی همراه است، در حالی که هوش معنوی، حمایت اجتماعی و سواد رسانه‌ای می‌توانند نقش میانجی و حفاظتی در کاهش اثرات منفی این فناوری‌ها داشته باشند. نتایج نشان می‌دهد که ازخودبیگانگی پدیده‌ای چندبعدی و تحت تأثیر عوامل فردی، اجتماعی و فرهنگی است. بنابراین، طراحی مداخلات آموزشی و روان‌شناختی چندسطحی می‌تواند به کاهش پیامدهای منفی فضای دیجیتال و ارتقای بهزیستی روان‌شناختی و هویت فرهنگی کمک کند.
کلیدواژه ها
ازخودبیگانگی، بهزیستی روان‌شناختی، هویت فرهنگی، فضای دیجیتال، هوش معنوی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر