بررسی رابطه بین مقیاس های ضمنی هوش و پیشرفت تحصیلی
کد مقاله : 1131-PWBE
نویسندگان
هانیه ملکوتی خواه *1، یاسر رضاپور میرصالح2، حمیده ناظمی سجزئی3
1کارشناسی روانشناسی، دانشگاه اردکان، یزد، ایران
2دانشیار گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی و علوم اجتماعی، دانشگاه دولتی اردکان، یزد، ایران.
3دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی، دانشگاه دولتی اردکان، اردکان، یزد.
چکیده مقاله
با توجه به اهمیت فزاینده عوامل روانشناختی در تبیین موفقیت‌های تحصیلی، پژوهش حاضر به دنبال رابطه میان باورهای ضمنی هوش و میزان پیشرفت تحصیلی دانشجویان دانشگاه اردکان طراحی و اجرا گردید. این مطالعه از منظر روش‌شناسی، توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری آن شامل ۸۰ دانشجو بود که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای اندازه‌گیری شامل مقیاس باورهای ضمنی هوش دوئک (2006) و پرسشنامه پیشرفت تحصیلی فام و تیلور بود. داده‌های پژوهش با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون همزمان مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. یافته‌های اصلی نشان دادند که نوع باور هوشی، تأثیر متفاوتی بر عملکرد تحصیلی دارد؛ به گونه‌ای که باور به هوش به عنوان یک ویژگی قابل رشد (افزایشی) با پیشرفت تحصیلی رابطه مثبت معناداری برقرار می‌کند. در مقابل، باور به هوش به عنوان یک صفت ثابت و ذاتی، رابطه معکوس و منفی با موفقیت تحصیلی از خود نشان داد. این نتایج نشان می‌دهد که آموزش و ترویج باورهای هوشی افزایشی باید به عنوان یک راهبرد کلیدی برای بهبود عملکرد تحصیلی دانشجویان در برنامه‌های آموزشی دانشگاهی لحاظ شود.
کلیدواژه ها
هوش ضمنی، پیشرفت تحصیلی، دانشجویان.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر