| بررسی رابطه بین عملکرد معلمان با میزان انتروپی هوش مصنوعی در تدریس |
| کد مقاله : 1126-PWBE (R2) |
| نویسندگان |
|
سعید کرامتی تولائی *1، حسین چوپان پور2 1استادیار گروه علوم تربیتی، واحد کاشمر، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشمر، ایران. 2دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی – دانشگاه آزاد واحد بردسکن،بردسکن ، ایران |
| چکیده مقاله |
| در زمینه گسترش هوش مصنوعی در آموزش، نگرانیهایی درباره تأثیرات روانشناختی غیرمستقیم آن بر معلمان—بهویژه در مناطق محروم—مطرح شده است، زیرا بیثباتی و عدم قطعیت الگوریتمی میتواند استرس شناختی، کاهش اعتماد حرفهای و تضعیف بهزیستی روانشناختی را بهدنبال داشته باشد. هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین انتروپی هوش مصنوعی (بهمثابه شاخصی از بینظمی و نااطمینانی در سیستمهای آموزشی هوشمند) و عملکرد معلمان ابتدایی در شهرستان بردسکن است. طرح پژوهش، توصیفی–همبستگی بود. جامعه آماری شامل ۲۵۰ معلم ابتدایی سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود که از میان آنان ۱۴۲ نفر با نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه عملکرد معلمان مبتنی بر چارچوب TPACK (شمیپور، ۱۳۹۸) و مقیاس انتروپی هوش مصنوعی در فرآیند تدریس (کرامتی تولائی، ۱۴۰۴) بودند. روایی محتوایی ابزارها با نظر پنج متخصص و شاخص CVR (≥۰٫۶۵) و پایایی با آلفای کرونباخ (۰٫۸۷ و ۰٫۸۵) تأیید شد. دادهها با آمار توصیفی و همبستگی پیرسون تحلیل گردید. یافتهها نشان داد که انتروپی هوش مصنوعی رابطهای معکوس و معنادار با عملکرد معلمان دارد؛ سابقه تدریس بهعنوان متغیر تعدیلگر، این رابطه را در معلمان با سابقه بیش از ده سال تقویت میکند. همچنین، معلمان با عملکرد بالا سطح انتروپی پایینتری گزارش کردند و تفاوت معناداری بین معلمان شهری و روستایی در سطح انتروپی مشاهده شد. در نتیجه، کاهش انتروپی نه تنها یک چالش فنی، بلکه پیشنیازی روانشناختی و اخلاقی برای تحقق عدالت آموزشی و حفظ سلامت روان معلمان در مناطق محروم است. |
| کلیدواژه ها |
| بهزیستی روانشناختی معلم، هوش مصنوعی آموزشی، انتروپی، عملکرد معلمان ابتدایی، مناطق محروم |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
