| اثر زوجدرمانی گروهی هیجانمدار بر گذشت˓ هماهنگیزناشویی و الگوهایارتباطی در زوجین ناسازگار |
| کد مقاله : 1124-PWBE (R1) |
| نویسندگان |
|
سیدامید ستوده ناورودی *1، نورا فرخی2، سمیرا ارشاد توانا3 1دکتری تخصصی مشاوره، آموزش و پرورش گیلان، مدرس دانشگاه، گیلان، رشت، ایران 2دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی، موسسه آموزش عالی راهبرد شمال، گیلان، رشت 3کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، دانشگاه غیرانتفاعی سیمای دانش |
| چکیده مقاله |
| پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی زوجدرمانی گروهی هیجانمدار (EFGCT) بر گذشت، هماهنگی زناشویی و الگوهای ارتباطی در زوجین ناسازگار مراجعهکننده به مراکز مشاوره رشت انجام شد. این پژوهش شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون–پسآزمون با گروه کنترل انجام گرفت. جامعه آماری شامل تمامی زوجین ناسازگار مراجعهکننده به مراکز «پشتبان زندگی» و «جمعیت همیاران سلامت روان» از بهمن ۱۴۰۳ تا تیر ۱۴۰۴ بود. پس از انتشار فراخوان عمومی، از زوجهایی که در روابط خود تعارض داشتند و تمایل به شرکت در پژوهش داشتند دعوت شد و ۲۰ زوج (۱۰ زوج در گروه آزمایش و ۱۰ زوج در گروه کنترل) با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه جایگزین شدند. گروه آزمایش طی نه جلسه ۹۰ دقیقهای تحت درمان زوجدرمانی هیجانمدار قرار گرفت و گروه کنترل در فهرست انتظار ماند. ابزارهای گردآوری داده شامل مقیاس گذشت صفت (بری و همکاران، ۲۰۰۵)، مقیاس هماهنگی زناشویی (زو و لای، ۲۰۰۴) و پرسشنامه الگوهای ارتباطی (کریستنسن و سالاوی، ۱۹۸۴) بودند که در مراحل پیشآزمون و پسآزمون اجرا شدند. دادهها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) از طریق نرمافزار SPSS نسخه ۲۴ تحلیل گردید. یافتهها نشان داد زوجدرمانی هیجانمدار موجب بهبود معنادار هماهنگی زناشویی (001/0>P) و الگوهای ارتباطی (001/0>P) در زوجین ناسازگار شد، در حالی که تأثیر آن بر گذشت معنادار نبود. در مجموع، نتایج نشان میدهد زوجدرمانی گروهی هیجانمدار میتواند رویکردی مؤثر برای بهبود تعاملات عاطفی و حل تعارض در زوجین ناسازگار باشد و هماهنگی زناشویی و ارتباط سازنده میان آنها را ارتقا دهد. |
| کلیدواژه ها |
| گذشت، هماهنگی زناشویی، الگوی ارتباطی، زوجدرمانی هیجانمدار. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
