| اثربخشی درمان شناختی – رفتاری سوگ بر بهبود راهبردهای سازگارانة تنظیم هیجان در مراقبان بیماران سرطانی |
| کد مقاله : 1122-PWBE |
| نویسندگان |
|
ایلناز حاجی محمدحسینی *1، وکیل نظری2 1دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی خانواده، دانشکدة علوم پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل، اردبیل، ایران 2دانشیار گروه آموزشی روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل، اردبیل، ایران |
| چکیده مقاله |
| فقدان عزیزان بر اثر سرطان یکی از شدیدترین تجربیات هیجانی برای مراقبان است که ممکن است به سوگ پیچیده و اختلال در تنظیم هیجان منجر شود. از این رو، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان شناختی–رفتاری سوگ بر بهبود راهبردهای سازگارانۀ تنظیم هیجان در مراقبان بیماران سرطانی انجام شد. روش پژوهش نیمهآزمایشی شامل پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری یکماهه با گروه کنترل بود و جامعۀ آماری را تمامی مراقبان سوگوار بیماران سرطانی مرتبط با خیریههای استان اردبیل در سال ۱۴۰۳ و سهماهۀ اول ۱۴۰۴ تشکیل میدادند که از میان آنها، ۳۰ نفر بهصورت هدفمند انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند؛ گروه آزمایش طی ۱۲ جلسۀ ۶۰ دقیقهای تحت درمان شناختی–رفتاری سوگ براساس پروتکل کومیشکه–کونروپ و همکاران (۲۰۲۴)، قرار گرفت. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامۀ تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و کرایج (۲۰۰۶) بود و دادهها با روش تحلیل واریانس مکرر بررسی شدند. نتایج نشان داد که در گروه آزمایش، راهبردهای سازگارانهای مانند پذیرش، ارزیابی مجدد مثبت، تمرکز مجدد بر برنامهریزی و دیدگاهگیری پس از مداخله افزایش یافت و در پیگیری نیز پایدار ماند، درحالیکه در گروه کنترل تغییری مشاهده نشد. با توجه به این یافتهها، درمان شناختی–رفتاری سوگ میتواند بهعنوان مداخلهای اثربخش برای بهبود تنظیم هیجان در مراقبان بیماران سرطانی به کار گرفته شود. |
| کلیدواژه ها |
| تنظیم هیجان، درمان شناختی–رفتاری، راهبردهای سازگارانه، سوگ، مراقبان بیماران سرطانی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
