| رابطهی ناگویی هیجانی و مشکلات بینشخصی در میان دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه |
| کد مقاله : 1112-PWBE |
| نویسندگان |
|
صوفیا قناد بغدادی *1، حسین فیاض منش2 1دانشجو 2معاونت تحقیقات و فناوری، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه |
| چکیده مقاله |
| ناگویی هیجانی بهعنوان یکی از سازههای مهم روانشناختی، به ناتوانی فرد در شناسایی و بیان احساسات اشاره دارد و نقش مؤثری در بروز مشکلات هیجانی و ارتباطی ایفا میکند. هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطهی بین ناگویی هیجانی و مشکلات بینشخصی در میان دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه بود. روش پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان دانشگاه (۳۴۷۰ نفر) بود که با استفاده از جدول مورگان، ۴۰۰ نفر به روش تصادفی طبقهای انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری دادهها شامل مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو (بگبی، پارکر و تیلور، ۱۹۹۴) و مقیاس مشکلات بینشخصی (هوروویتز و همکاران، ۱۹۸۸) بود. دادهها با استفاده از شاخصهای آمار توصیفی و آزمونهای همبستگی پیرسون و t مستقل تحلیل شدند. یافتهها نشان داد بین ناگویی هیجانی و مشکلات بینشخصی رابطهی مثبت و معناداری وجود دارد؛ بهگونهای که افزایش دشواری در شناسایی و بیان هیجانها با افزایش مشکلات ارتباطی همراه است. همچنین میانگین ناگویی هیجانی در دانشجویان پسر بالاتر از دانشجویان دختر بود، اما بین دو گروه از نظر مشکلات بینشخصی تفاوتی مشاهده نشد. نتایج این پژوهش بیانگر آن است که ضعف در شناسایی و ابراز هیجانها میتواند یکی از عوامل اصلی در شکلگیری مشکلات بینفردی باشد و آموزش مهارتهای هیجانی و ارتباطی در محیطهای دانشگاهی میتواند در ارتقای بهزیستی روانشناختی دانشجویان مؤثر واقع شود |
| کلیدواژه ها |
| ناگویی هیجانی، مشکلات بینشخصی، دشواری در شناسایی احساسات، صمیمیت، مسئولیتپذیری |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
