نقش دلبستگی به همسر و نارسایی هیجانی در پیش‌بینی کیفیت زندگی مادران کودکان دارای نیازهای ویژه
کد مقاله : 1102-PWBE
نویسندگان
هادی صمدیه *1، مهدی صدری2
1استادیار گروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران
2دانشجوی دکتری روان‌شناسی تربیتی، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهیدبهشتی تهران، تهران، ایران
چکیده مقاله
زمینه: مراقبت از کودک با نیازهای ویژه می‌تواند بر سلامت جسمی، عاطفی و اجتماعی و به طور کلی کیفیت زندگی مادران تأثیر بگذارد. هدف: پژوهش حاضر، با هدف پیش‌بینی کیفیت زندگی مادران کودکان دارای نیازهای ویژه بر اساس دلبستگی به همسر و نارسایی هیجانی انجام شد. روش: در یک پژوهش توصیفی از نوع همبستگی، 148 نفر از مادران کودکان با نیازهای ویژه به روش نمونه‌گیری در دسترس، در پژوهش شرکت کردند و پرسشنامه‌های سبک‌های دلبستگی به همسر (کیان‌زاده، 1390)، نارسایی هیجانی (ریف و همکاران، 2005) و کیفیت زندگی (سازمان جهانی بهداشت، 2004) را تکمیل کردند. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل رگرسیون و نرم افزار SPSS نسخه 26 استفاده شد. نتایج: یافته‌های پژوهش، نشان داد که سبک‌های دلبستگی به همسر و نارسایی هیجانی به طور معناداری کیفیت زندگی مادران کودکان با نیازهای ویژه را پیش‌بینی می‌کنند (01/0 > P). بعلاوه، نتایج نشان داد که 5/37 درصد از تغییرات کیفیت زندگی مادران این گروه از کودکان، توسط دلبستگی به همسر و نارسایی هیجانی تبیین می‌شود. در این میان، دلبستگی به همسر سهم بیشتری در پیش‌بینی کیفیت زندگی داشت. نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر، اهمیت زیاد تقویت روابط دلبستگی ایمن و توجه به اختلالات عاطفی را به منظور افزایش بهزیستی مادران کودکان با نیازهای ویژه مورد تأکید قرار می‌دهد. بنابراین، طرح‌ریزی مداخلات هدفمند با تمرکز بر جنبه‌های ارتباطی و هیجانی که بهبود رضایت از زندگی این مادران را مورد حمایت قرار دهد، ضرورت زیادی دارد.
کلیدواژه ها
دلبستگی به همسر، نارسایی هیجانی، کیفیت زندگی، مادران کودکان دارای نیازهای ویژه، بهزیستی روان‌شناختی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر