تبیین تجربیات ادراک‌شده‌ یک مدل کوچینگ بالینی دانشجو‌محور بر یادگیری، بازخورد و رهبری آموزشی
کد مقاله : 1097-PWBE (R4)
نویسندگان
معصومه فولادوندی1، لیلا ملکیان *2
1Social Determinants of Health Research Center, Aligoudarz School of Nursing, Lorestan University of Medical Sciences, Khorramabad, Iran.
2Bam univrecity of medical sciences
چکیده مقاله
مقدمه:پرورش دانشجویان پرستاری توانمند و بااعتمادبه‌نفس نیازمند پر کردن شکاف میان آموزش شبیه‌سازی‌شده و تجربه‌ی واقعی بالینی است. در همین راستا، مدلی از کوچینگ بالینی دانشجو‌محورطراحی و اجرا شد تا یادگیری فعال، بازخورد ساختاریافته و رشد مهارت‌های رهبری آموزشی را تقویت کند.
هدف:این پژوهش با هدف بررسی تجربه‌های دانشجویان یادگیرنده و دانشجو-کوچ‌ها از به‌کارگیری این مدل و درک آنان از تأثیر آن بر یادگیری، بازخورد و رشد حرفه‌ای انجام شد.
روش‌ها:این مطالعه‌ی کیفی در سال ۲۰۲۵ با استفاده از تحلیل محتوای کیفی و از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته و گروه‌های متمرکزبا ۱۲ شرکت‌کننده (۸ یادگیرنده و ۴ دانشجو-کوچ) انجام شد. تحلیل داده‌ها بر اساس روش گرانهایم و لوندمنصورت گرفت. برای اطمینان از قابلیت اعتماد یافته‌ها، از مثلث‌سازیو بازبینی اعضااستفاده شد.
یافته‌ها:دانشجویان یادگیرنده بر اهمیت یادگیری ساختاریافته، دریافت بازخورد به‌موقع و افزایش اعتمادبه‌نفس تأکید داشتند؛ در حالی‌که دانشجو-کوچ‌ها بر شکل‌گیری هویت حرفه‌ای، توسعه‌ی مهارت‌های رهبری و چالش حفظ تعادل میان دو نقش خود تأکید کردند. هر دو گروه، فوریت در دریافت بازخورد و تأملرا از عوامل کلیدی رشد حرفه‌ای دانستند.
نتیجه‌گیری:اجرای مدل کوچینگ بالینی دانشجو‌محور، موجب ارتقای شایستگی یادگیرندگان و تقویت رهبری آموزشی در میان دانشجو-کوچ‌ها شد. این یافته‌ها نشان‌دهنده‌ی ارزش این مدل به‌عنوان رویکردی پایدار و همتای‌محور در آموزش پرستاری است.
کلیدواژه ها
دانشجویان؛ پرستاری؛ آموزش؛ آموزش شبیه‌سازی‌شده؛ بازخورد؛ کوچینگ؛ رهبری.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر