پیش بینی خودناتوان سازی در دانشجویان براساس فراشناخت و هوش هیجانی
کد مقاله : 1081-PWBE
نویسندگان
محدثه امینی *1، آزاده چوب فروش زاده2، حمیده ناظمی سجزئی3
1کارشناسی روانشناسی، دانشگاه اردکان، یزد، ایران
2دانشیار گروه روانشناسی، عضو هیئت علمی دانشگاه، دانشکده علوم انسانی و علوم اجتماعی، دانشگاه دولتی اردکان، یزد، ایران
3دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه اردکان، یزد، ایران.
چکیده مقاله
خودناتوان‌سازی یکی از راهبردهای ناسازگارانه است که افراد برای حفظ عزت‌نفس در موقعیت‌های تهدیدکننده به کار می‌گیرند؛ با این حال، تداوم آن می‌تواند عملکرد تحصیلی و رشد شخصی دانشجویان را مختل کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه فراشناخت و هوش هیجانی با خودناتوان‌سازی در دانشجویان دانشگاه اردکان انجام شد. روش پژوهش توصیفی–همبستگی و از لحاظ هدف در زمره پژوهش‌های کاربردی قرار می‌گیرد. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه اردکان بود که نمونه‌ای به تعداد 80 نفر در این پژوهش شرکت کردند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های خودناتوان‌سازی جونز و رودوالت (۱۹۸۲)، فراشناخت ولز (MCQ-30) و هوش هیجانی گلمن (1995) گردآوری و با آزمون‌های همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین فراشناخت و خودناتوان‌سازی و نیز بین هوش هیجانی و خودناتوان‌سازی رابطه منفی و معناداری وجود دارد. همچنین، این دو متغیر توانستند بخش قابل توجهی از واریانس خودناتوان‌سازی را پیش‌بینی کنند. این یافته‌ها بر اهمیت نقش هم‌افزای مهارت‌های شناختی و هیجانی در کاهش گرایش به خودناتوان‌سازی و ارتقای بهزیستی تحصیلی دانشجویان تأکید دارد.
کلیدواژه ها
فراشناخت، هوش هیجانی، خودناتوان‌سازی، دانشجویان
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر