تأثیر آموزش مهارت خودآگاهی بر خودنظم دهی هیجان شناختی و امید به تحصیل در دانش آموزان
کد مقاله : 1078-PWBE (R1)
نویسندگان
نصیبه پوراصغر *1، عزیز جلیلی هریس2
1دانشگاه پیام نور
2کارشناسی ارشد دانشگاه پیام نور
چکیده مقاله
این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت خودآگاهی بر افزایش خودنظم‌دهی هیجان شناختی و امید به تحصیل در دانش‌آموزان انجام شد. با توجه به نقش کلیدی این سازه‌ها در عملکرد تحصیلی و سلامت روان دانش‌آموزان، مداخله‌ای موثر جهت تقویت آن‌ها ضروری به نظر می‌رسد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش‌آموزان مقطع متوسطه دوم شهر هریس به تعداد 3000 در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود. از این جامعه، ۴۰ دانش‌آموز (۲۰ نفر گروه آزمایش و ۲۰ نفر گروه کنترل) به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و در دو گروه جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس خودنظم‌دهی هیجان شناختی گارنفسکی و همکاران (2001) و مقیاس امید به تحصیل خرمایی و کمری (1395) بود. گروه آزمایش به مدت 10 جلسه 60 دقیقه‌ای تحت آموزش مهارت خودآگاهی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که پس از کنترل نمرات پیش‌آزمون، بین میانگین نمرات خودنظم‌دهی هیجان شناختی و امید به تحصیل در گروه‌های آزمایش و کنترل در مرحله پس‌آزمون تفاوت معناداری وجود دارد (p < 0.001). بنابراین، آموزش مهارت خودآگاهی منجر به افزایش معناداری در نمرات خودنظم‌دهی هیجان شناختی و امید به تحصیل در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شد. یافته‌های این پژوهش نشان‌دهنده اثربخشی آموزش مهارت خودآگاهی در بهبود خودنظم‌دهی هیجان شناختی و امید به تحصیل در دانش‌آموزان است. این نتایج بر اهمیت ادغام برنامه‌های آموزشی مبتنی بر خودآگاهی در محیط‌های آموزشی تأکید می‌کند.
کلیدواژه ها
خودآگاهی، خودنظم دهی هیجان شناختی، امید به تحصیل، دانش آموزان
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر