| بررسی اثربخشی مداخله نظاممند خانواده بر کاهش تعارضات زناشویی و فرسودگی عاطفی در بافت فرهنگی ایران |
| کد مقاله : 1070-PWBE (R3) |
| نویسندگان |
|
محمدرضا یکتا *1، مهتاب کچویی2، فریده رنجبر نیسانی2، ستاره حسومی2 1کاندیدای دکتری ، گروه مشاوره، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران 2دانشجو |
| چکیده مقاله |
| پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی رواندرمانی نظاممند خانواده بر تعارضات زناشویی و فرسودگی عاطفی زوجین انجام شد. این مطالعه از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل زنان متأهل مراجعهکننده به مراکز مشاوره خانواده در شهرستان بهارستان در سال ۱۴۰۲ بود. از این جامعه، ۳۰ نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش تحت ۸ جلسه ۶۰ دقیقهای رواندرمانی نظاممند خانواده قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تعارض زناشویی ثناییذاکر (۱۳۷۹) و مقیاس فرسودگی زناشویی (CBM) پاینز (۱۹۹۶) بود. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تکمتغیره تحلیل شد.نتایج نشان داد که رواندرمانی نظاممند خانواده به طور معناداری منجر به کاهش تعارضات زناشویی و فرسودگی عاطفی در گروه آزمایش شده است. این اثرگذاری در تمامی مؤلفههای متغیرهای وابسته شامل کاهش همکاری، کاهش صمیمیت جنسی، واکنشهای هیجانی، اشتغال ذهنی با فرزند، رابطه با بستگان خود، کاهش رابطه با بستگان همسر، جدا کردن امور مالی و همچنین مؤلفههای فرسودگی جسمی، عاطفی و روانی مشاهده شد (۰/۰۵>p). با توجه به یافتهها میتوان نتیجه گرفت که رواندرمانی نظاممند خانواده به عنوان یک مداخله مؤثر میتواند برای کاهش تعارضات زناشویی و فرسودگی عاطفی زوجین در مراکز مشاوره خانواده مورد استفاده قرار گیرد. |
| کلیدواژه ها |
| واژگان کلیدی: رواندرمانی نظاممند، تعارض زناشویی، فرسودگی عاطفی، زوجدرمانی، خانوادهدرمانی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |