| نقش واسطهای درگیری تحصیلی در رابطهی نگرش آشکار و ضمنی نسبت به مدرسه با عملکرد تحصیلی |
| کد مقاله : 1047-PWBE |
| نویسندگان |
|
راضیه تاجیک *1، محمود حیدری2، پگاه نجات3، علی حیرانی طبس4 1دانشگاه شهید بهشتی 2گروه آموزشی روانشناسی تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران 3گروه آموزشی روانشناسی عمومی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. 4دکترای روانشناسی عمومی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. |
| چکیده مقاله |
| پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطۀ بین نگرش ضمنی و آشکار نسبت به مدرسه با عملکرد تحصیلی به میانجیگری درگیری تحصیلی در مقطع دبستان انجام گرفت. جامعۀ پژوهش را کلیه دانشآموزان مقطع سوم تا پنجم دبستان شهر قم در سال 1402 تشکیل دادند که از بین آنها به صورت در دسترس 257 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل نسخهی رایانهای آزمون تداعی ضمنیِ (گرینوالد و بناجی، 2006) نگرش نسبت به مدرسه، مقیاس صورتک (هال و همکاران، 2016) نگرش آشکار نسبت به مدرسه، پرسشنامۀ درگیری تحصیلی عاطفی-شناختی (چندرا و همکاران، 2012) و خرده مقیاس درگیری رفتاری پرسشنامه درگیری تحصیلی ( وگا، 2016) بود. به منظور تحلیل دادهها از تحلیل مسیر و مدل شماره چهار افزونهی ماکروی پروسس (هیز، 2022) استفاده شد. نتایج نشان داد نگرش آشکار با درگیری تحصیلی رابطه مثبت و معنادار دارد (p<0.01) و درگیری تحصیلی با عملکرد تحصیلی نیز رابطه مثبت و معنادار دارد(p<0.01) . اثر غیرمستقیم نگرش آشکار بر عملکرد تحصیلی از طریق درگیری تحصیلی معنادار بود. در مقابل، نگرش ضمنی رابطهی معناداری با درگیری و عملکرد تحصیلی نداشت. بر اساس این نتایج میتوان گفت نگرش آشکار مثبت نسبت به مدرسه با افزایش درگیری تحصیلی، میتواند منجر به بهبود عملکرد تحصیلی دانشآموزان شود. |
| کلیدواژه ها |
| نگرش نسبت به مدرسه، درگیری تحصیلی، عملکرد تحصیلی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
