| تأثیر هوش هیجانی والدین بر پیشرفت تحصیلی دانشآموزان دوره ابتدایی |
| کد مقاله : 1046-PWBE (R1) |
| نویسندگان |
|
اشرف السادات شکرباغانی *1، نازنین فراهانی2 1دانشیار پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش- سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی 2تهران-مدیر طراح محصولات دیجیتال (سایت) دانشگاه آزاد اسلامی |
| چکیده مقاله |
| هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر هوش هیجانی والدین بر پیشرفت تحصیلی دانشآموزان دوره ابتدایی است. در جوامع امروزی، موفقیت تحصیلی دانشآموزان تنها به تواناییهای شناختی محدود نمیشود، بلکه عوامل عاطفی، روانی و محیطی نیز نقش تعیینکنندهای دارند. در این پژوهش، با تأکید بر نقش والدین به عنوان نخستین الگوی هیجانی کودکان، تلاش شد ارتباط بین سطح هوش هیجانی والدین و عملکرد تحصیلی فرزندان آنان مورد بررسی قرار گیرد. پژوهش حاضر از نوع توصیفی–همبستگی است و جامعه آماری شامل کلیه والدین دانشآموزان دوره ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰4–۱۴۰3 میباشد. نمونهای شامل ۱۲۰ والد به روش نمونهگیری تصادفی طبقهای انتخاب شد. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه استاندارد هوش هیجانی بار-آن (Bar-On EQ-i) و اطلاعات مربوط به معدل تحصیلی دانشآموزان بود. دادهها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد بین سطح کلی هوش هیجانی والدین و پیشرفت تحصیلی دانشآموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r = 0.48, p < 0.01). همچنین مؤلفههای همدلی، خودآگاهی و کنترل هیجانات بیشترین سهم را در پیشبینی عملکرد تحصیلی داشتند. یافتهها حاکی از آن است که والدینی با مهارتهای هیجانی بالاتر، تعاملات مؤثرتر و حمایت عاطفی بیشتری از فرزندان خود دارند که موجب افزایش انگیزش، اعتماد به نفس و پیشرفت تحصیلی آنان میشود. بر اساس نتایج، پیشنهاد میشود برنامههای آموزشی و کارگاههای مهارتهای هیجانی برای والدین طراحی و اجرا گردد تا بتوان از طریق ارتقای سواد هیجانی خانواده، زمینه بهبود عملکرد تحصیلی دانشآموزان فراهم شود. |
| کلیدواژه ها |
| پیشرفت تحصیلی، کودکان، والدین، هوش هیجانی. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
