| مدل ساختاری کیفیت زناشویی بر اساس توانمندیهای منش؛ نقش میانجی کیفیت ارتباط و صمیمیت زوجین |
| کد مقاله : 1034-PWBE (R1) |
| نویسندگان |
|
رقیه مولودی نیا * آموزش و پرورش کرمانشاه |
| چکیده مقاله |
| ارتباط زوجین یکی از مهمترین عوامل حفظ و تقویت بنیان خانواده است و کیفیت آن تأثیر مستقیم بر سلامت روانی، شادکامی و رضایت از زندگی مشترک دارد. با این حال، تحولات زندگی مدرن و افزایش تعارضات خانوادگی، کیفیت روابط زناشویی را تهدید کرده و نرخ طلاق را رو به افزایش برده است. هدف این پژوهش بررسی مدل ساختاری کیفیت زناشویی بر اساس توانمندیهای منش با نقش واسطهای کیفیت ارتباط و صمیمیت زوجین بود. پژوهش حاضر به روش توصیفی-همبستگی و در قالب مدلیابی معادلات ساختاری اجرا شد. جامعه آماری شامل کارکنان متأهل آموزشوپرورش شهرستان قم در سال ۱۴۰۳ بود که از میان آنان ۳۰۰ نفر به روش در دسترس انتخاب شدند و پس از پالایش دادهها، پاسخهای ۲۸۹ نفر مورد تحلیل قرار گرفت. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه توانمندیهای منش پترسون و سلیگمن (2004)، پرسشنامه کیفیت ارتباط زوجین خوشکام و همکاران (1386)، مقیاس صمیمیت واکر و تامپسون (1983) و مقیاس تجدیدنظرشده کیفیت زناشویی باسبی و همکاران (1995) بود. نتایج نشان داد توانمندیهای منش با کیفیت ارتباط زوجین و صمیمیت رابطه مثبت دارد و از طریق این دو متغیر کیفیت زناشویی را به شکل غیرمستقیم ارتقا میدهد. به عبارت دیگر، توانمندیهای مثبت شخصیتی با بهبود تعاملات زوجین و افزایش صمیمیت آنان، به رضایت، انسجام و توافق بیشتر در زندگی مشترک منجر میشود. بر اساس این یافتهها، میتوان نتیجه گرفت که آموزش و تقویت توانمندیهای منش در مداخلات خانوادهدرمانی میتواند به بهبود کیفیت زندگی زناشویی و کاهش تعارضات خانوادگی کمک نماید. |
| کلیدواژه ها |
| توانمندیهای منش، صمیمیت زوجین، کیفیت ارتباط زوجین، کیفیت زناشویی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
