بررسی نقش انتظارات پیامد و خودکارآمدی در رابطه بین مدل آبشار هیجانی و خودجرحی بدون قصد خودکشی
کد مقاله : 1029-PWBE (R1)
نویسندگان
روژین خدایاری مقدم1، حسین فیاض منش *2
1کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.
2دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی عمومی ، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.
چکیده مقاله
خودجرحی بدون قصد خودکشی یکی از مشکلات مهم سلامت روان در میان دانشجویان است که اغلب به‌عنوان راهبردی ناسازگارانه برای تنظیم هیجان‌های منفی استفاده می‌شود. مدل آبشار هیجانی بیان می‌کند که ترکیب واکنش‌پذیری هیجانی و نشخوار فکری می‌تواند چرخه‌ای معیوب ایجاد کند که در نهایت به بروز رفتارهای آسیب‌زا منجر می‌شود. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش تعدیل‌کنندگی انتظارات پیامد و خودکارآمدی در رابطه بین آبشار هیجانی و خودجرحی در دانشجویان ایرانی بود. پژوهش حاضر توصیفی–تحلیلی از نوع مقطعی است. جامعه آماری شامل ۳۵۰ دانشجوی دانشگاه‌های دولتی و آزاد بود که با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه واکنش‌پذیری هیجانی، پرسشنامه افکار تکرارشونده، پرسشنامه انتظارات پیامد، مقیاس خودکارآمدی اجتناب از خودجرحی و چک‌فهرست خودآسیبی عمدی بودند. داده‌ها با آزمون‌های همبستگی پیرسون و رگرسیون سلسله‌مراتبی تحلیل شدند. نتایج نشان داد آبشار هیجانی با خودجرحی رابطه مثبت دارد و انتظارات پیامد این رابطه را تشدید می‌کند، در حالی که خودکارآمدی اثر بازدارنده دارد. این یافته‌ها اهمیت توجه هم‌زمان به فرایندهای هیجانی و شناختی در تبیین و مداخله در رفتارهای خودجرحی را برجسته می‌سازند. به نظر می‌رسد کاهش نشخوار فکری و حساسیت هیجانی همراه با اصلاح باورهای شناختی می‌تواند راهبردی مؤثر در پیشگیری و درمان این رفتارها باشد.
کلیدواژه ها
خودجرحی بدون قصد خودکشی، آبشار هیجانی، نشخوار فکری، انتظارات پیامد، خودکارآمدی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر