نقش تروماهای اولیه کودکی دختران در مشکلات بین فردی آنان
کد مقاله : 1017-PWBE (R1)
نویسندگان
یاسمن زندی *1، مسعود صادقی2، کورش امرائی2
1دانشگاه لرستان
2عضو هیئت علمی گروه روانشناسی دانشگاه لرستان
چکیده مقاله
روابط بین‌فردی یکی از ارکان اساسی سلامت روان است که کیفیت آن تحت تأثیر تجارب اولیه زندگی شکل می‌گیرد. پژوهش‌های پیشین نشان داده‌اند که رویدادهای منفی دوران کودکی می‌توانند الگوهای ارتباطی فرد را در بزرگسالی مختل کنند. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش تروماهای اولیه کودکی در مشکلات بین‌فردی دختران دانشجو بود. طرح پژوهش رابطه‌ای از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دختر دانشگاه لرستان در سال1404-1403 بود که از میان آن‌ها ۴۰۰ نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای نسبتی انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه ترومای کودکی (CTQ؛ برنستاین و همکاران، 2003) و پرسشنامه مشکلات بین‌فردی (IIP-32؛ بارخام، هاردی و استارتاپ، 1996) استفاده شد. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه 26 تحلیل گردید. نتایج نشان داد تروماهای اولیه کودکی توان پیش‌بینی مشکلات بین‌فردی را دارند؛ به‌گونه‌ای که دانشجویان دارای تجارب آسیب‌زای کودکی، مشکلات بین‌فردی بیشتری را گزارش کردند. این یافته‌ها اهمیت توجه به مداخلات پیشگیرانه و درمانی برای کاهش اثرات طولانی‌مدت تروماهای کودکی را نشان می‌دهد.
کلیدواژه ها
تروماهای اولیه کودکی، مشکلات بین فردی، دختران
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر